Geschiedenis

Geschiedenis van het klooster

 In de 16e eeuw is het huis als klooster in gebruik genomen.

De lage, smalle, inmiddels dichtgemetselde doorgangen tussen de kamers geven nog aan dat de kleine kamers niet alleen via de gang bereikbaar waren. In het midden van de 19e eeuw, zo rond de schepping van de staat Italië, was er op elke twee tot drie burgers een geestelijke.

Deze verhouding werd wat al te gortig. In deze jaren heeft er dan ook een sanering plaatsgevonden. Veel kloosters werden gesloten. Ook Il Bonagio kreeg een andere bestemming. Vanaf 1858 is het als boerderij in gebruik genomen. Het grondplan van een boerderij is nog steeds terug te vinden. Op de benedenverdieping waren de stallen.

Links van de trap de koeien, aan de andere kant opslagruimte en de ruimtes voor varkens en schapen. De trap in het midden van het huis scheidde deze twee ruimtes en leidden naar de woonruimte op de eerste etage. Hier is de kamer met de open haard (de oude woonkamer)nog in volle luister aanwezig.

De oude keuken is alleen nog herkenbaar aan de afwijkende tegels. De boerenbestemming heeft voortgeduurd tot eind jaren tachtig. Zelfs de granaat, die in de WOII dwars door het huis is geschoten, heeft dit niet kunnen veranderen. In 1990 is een ingrijpende restauratie in gang gezet die de ingetreden neergang zou moeten omzetten.

Met veel liefde en met behulp van de vakmensen uit de buurt, is in een periode van drie jaar veel veranderd. Het plezierige resultaat van deze restauratie is, dat het net lijkt of alles uit de 16e eeuw ongeschonden de tijd heeft doorstaan en dat het moderne comfort er ongemerkt aan toegevoegd is.